با توجه به سؤالات زير:

1- در مسأله 2615 از رساله مى‌خوانيم: «اگر ماهى فلس دار را زنده از آب بگيرند و بيرون آب جان دهد، پاك و خوردن آن حلال است ... و ماهى بى‌فلس را اگر چه زنده از آب بگيرند و بيرون آب جان دهد، حرام است» در حالى كه در سورۀ مائده آيۀ 96 مى‌خوانيم: «أُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَ طَعٰامُهُ مَتٰاعاً لَكُمْ»

2- در مسأله 2397 مى‌خوانيم: «زن مسلمان نمى‌تواند به عقد كافر در آيد، مرد مسلمان هم نمى‌تواند با زنهاى كافره بطور دائم ازدواج كند، ولى صيغه كردن زنهاى اهل كتاب مانند يهود و نصارى مانعى ندارد» و اين مسأله ظاهرا منافات دارد با آيۀ 5 سورۀ مائده كه در آنجا ازدواج با زنهاى اهل كتاب را بطور‌ مطلق ذكر مى‌نمايد.

3- در رسالۀ عمليه مى‌خوانيم: «مسافر بايد نماز ظهر و عصر و عشاء را با هشت شرط شكسته بخواند ...» ولى قرآن مجيد در آيۀ 101 سورۀ نساء مى‌فرمايد: «وَ إِذٰا ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنٰاحٌ أَنْ تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلٰاةِ» با توجه به اين آيه بفرمائيد كه مسافر مجبور است كه نماز را شكسته بخواند يا مختار؟

خواهشمند است در مورد چگونگى تطبيق مسائل مذكور با آيات قرآن توضيح دهيد.

جواب:

جواب سؤالهاى 1 و 2 و 3- مدرك استنباط احكام اسلام، فقط كتاب خدا نيست تا به ملاحظۀ اطلاق آيه‌اى، حكمى اثبات شود، بلكه يكى از مهمترين مدارك آن، سنّت پيغمبر اكرم (صلّى اللّه عليه و آله) و روايات مأثوره از اهل بيت آن حضرت است كه آنچه از رساله نقل نموده‌ايد بوسيلۀ آنها اثبات مى‌شود.

پي نوشت:

امام خمينى(ره)، استفتائات، ج‌1، احكام تقليد، س55