مناجات هاي آيت اللّه طباطبايي يزدي
اي فريادرس درماندگان
الهي!
اي كردگار غفّار و اي پروردگار مختار و اي آفريننده ي هشت و چهار! جميع حاجاتم برآر و به راه توفيقم بدار.
الهي!
من چُنينم كه مي بيني و تو چناني كه مي داني، اگر من همينم كه عاجزم و مِسكينم، تو هماني كه قادر و توانايي.
الهي!
با كردار زشتم، طالب بهشتم، با آن كه نكِشتم و دانه اي نهشتم، به جز آن كه حُبّ تو را به دل سرشتم.
الهي!
اگر پستم ولي منسوب به تو هستم، بنده ي تو هستم و دل به رحمت تو بستم، در انتظار كرمت نِشستم.
الهي!
اگر ناقابلم، به درگاره تو سائلم و اگر بي حاصلم، به تقصير و قصور خود قائلم و اگر جاهلم، به تو مايل و اگر منع نمايي به جاست و در اين باب چون و چرا گفتن خطا است، امر، دست تو و جميع مطالب پاي بست تو است.
الهي!
تمام من، عجز و قصور و در سرشت من ضعف و فُتور است و ذات تو، تمام قدرت و در غايت قوّت و در نهايت عزّت و شوكت است.
الهي!
حلقه كوبِ باب كرمت و گداي در خانه و حرمت، حاجت دارد و به غير از اين درگاه، جايي سراغ ندارد و پيوسته تخم اميد در مزرع دل مي كارد و نقش مطلوب بر صفحه ي خاطر مي نگارد، تو مي داني و رحمت بي نهايتت.
مناجات هاي آيت اللّه طباطبايي يزدي