(«ثم لا يموت فيها ولا يحيي») اعلي/ 13

مراد از ((نمردن و زنده نشدن در آتش )) اين است كه : بفهماند تا ابد كسى از آن نجات نمى يابد، چون نجات به معناى قطع شدن عذاب به يكى از دو راه است: يا اينكه شخص معذب بميرد و هستيش فانى شود، و يا زندگى شقا و بدبختيش ‍ را مبدل به سعادت و عذابش را مبدل براحتى كند. پس منظور از حيات در خصوص اين آيه حيات طيبه و سعادتمندانه است ، و آيه شريفه نظير تعبيرى است كه خود ما درباره بيمارمان مى گوييم نه زنده است كه آدم اميدى به وى داشته باشد، و نه مرده كه اميدش قطع شود و فراموش ‍ گردد.

منبع:

تفسير الميزان ج20ص449