سوره بقره، آيه 207: («وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْري نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضْاتِ اللَّهِ وَ اللّهُ رُئُوفٌ بِالْعِبادِ»)

آيات 206 و 207 سوره بقره دو گروه را با هم مقايسه مي كتد: جماعتي كه خودخواه و خودپسند و لجوج و معاند بودند و از راه نفاق در بين مردم آبرويى كسب مى‏ كردند و در ظاهر خود را مؤمن و خيرخواه نشان مى ‏دادند، اما كردارشان پرده از روى گفتارشان بر مى‏ داشت؛ چرا كه جز فساد در زمين و نابود كردن حرث و نسل كار ديگرى نداشتند.
و گروه دوم كه اين آيه در صدد توضيح آن است گروهي هستند كه تنها با خدا معامله مى ‏كنند و هر چه دارند حتى جان خود را به او مى‏ فروشند و جز رضا و خشنودى او چيزى خريدار نيستند و با فداكارى و ايثار آنهاست كه امر دين و دنيا اصلاح و حق زنده و پايدار مى ‏شود و زندگى انسان گوارا و درخت اسلام بارور مى‏ گردد.

شبي كه پيامبر اكرم صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم به مدينه هجرت فرمودند و حضرت اميرالمؤمنين عليه‏السّلام جاي ايشان در بسترشان خوابيدند و جان خود را فداي رسول اللَّه صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم كردند «ليلة المبيت» ناميده مي شود و در اين شب آيه فوق بر قلب نازنين نبي اكرم صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم نازل شد:«وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْري نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضْاتِ اللَّهِ وَ اللّهُ رُئُوفٌ بِالْعِبادِ»؛ و از مردم كساني هستند كه با خدا معامله مي ‏كنند جان مي‏ دهند و رضاي خدا را كسب مي كنند و خدا نسبت به بندگانش رئوف و مهربان است.

منابع:

كتاب110 پرسش و پاسخ پيرامون اميرالمومنين علي ابن ابيطالب(ع).نوشته سدحسن رضاجزايري.پرسش7.

تفسير نمونه، ج‏2،ص 79.