اگر صفتى- ناروا- در شخص باشد يا كارى انجام داده باشد- كه خلاف است- كه ديگران از آن بى ‏اطلاعند و دوست ندارد كسى آن را براى ديگران بازگو كند، بازگو كردن آن در غياب او پيش ديگران غيبت است كه چنين كارى براى گوينده و شنونده حرام است، حتى اگر آن شخص راضى باشد بازگو شود.
پي نوشت:
امام خمينى(ره)، استفتائات، ج ‌2، گناهان كبيره و امور اخلاقي، غيبت، س 9