ج. نشستن فرد در كنار راه، كنار نهر و چشمه و محل افتادن ميوه و درب خانه‌ها و نيز رو به آفتاب و ماه و رو به باد، بول نمودن و نيز در زمين سخت بول كردن و در سوراخ حيوانات و داخل آب راكد يا جارى و نيز در جايى كه موجب لعن انسان بشود و همچنين خوردن و آشاميدن در حال نشستن و مسواك كردن در حال تخلى و شستن خود با دست راست و يا تطهير خود با دست چپى كه انگشتر با‌ نقش اسماى خداوند در آن باشد (البته اگر موجب آلودگى نشود مكروه است و در غير اين صورت حرام است) و سخن گفتن- به غير ذكر خداوند و خواندن «آية الكرسى» يا حكايت اذان و يا گفتن «يرحمك اللّٰه» به كسى كه عطسه مى‌كند، اگر چه مورد روايت، تحميد خود عطسه‌كننده است- و سر بالا بول نمودن مرد و همچنين از بلندى بول كردن و تخلى ميان قبر كردن و زياد نشستن در توالت، از جمله چيزهايى است كه ترك آن در هنگام تخلّى مطلوب مى‌باشد.

پي نوشت :
استفتاءات ( آيت الله بهجت)؛ ج‌1، احكام تخلّي ، س 406.