امام حسين (ع) مرگ در راه مبارزه با ستم و عدوان را سعادت مي‌داند و زندگي دركنار ستمگران را مايه ننگ و ذلت مي‌شمرد: «لا أري الموت الاّ سعادة والحياة مع‌الظالمين الاّ بَرَماً».
در جايي ديگر اين‌گونه زندگي حقيقي را تفسير مي‌كند: «مرگ در راه عزّت جز حيات جاويد نيست‌».
آنان كه در زندگي در راه اهداف خويش مبارزه مي‌كنند و سلطه بيداد را نمي‌پذيرند، ملّت زنده‌اند اگر چه در اين راه همه كشته شوند و به‌همين دليل‌، شهيد همواره زنده است و با همين فلسفه شهداي كربلا حيات جاودانه يافتند.

منبع:

پيام‌هاي عاشورا از زبان عاشوراييان‌ /سيد مجتبي غيوري نجف آبادي‌