پاداش اهل تقوي كه به غيب ايمان دارند و اهل نماز و انفاق و يقين به آخرت هستند، رستگاري و فلاح است. رستگاري، بلندترين قله سعادت است. زيرا

خداوند هستي را براي بشر آفريده؛ «خلق لكم ما في الارض جميعا»[1] 

و بشر را براي عبادت «و ما خلقت الجن و الانس الا ليعبدون»[2] 

و عبادت را براي رسيدن به تقوا؛ «اعبدوا ربكم ... لعلكم تتّقون»[3] 

و تقوا را براي رسيدن به فلاح و رستگاري  «واتقوا الله لعلكم تفلحون»[4].

 

 در قرآن رستگاران، داراي ويژگي هاي زير هستند:  
    1. كساني كه امر به معروف و نهي از منكر مي كنند.[5]
    2. كساني كه در برابر مفاسد جامعه، به اصلاحگري مي پردازند.[6]
    3. كساني كه علاوه بر ايمان به رسول خدا(ص) او را حمايت مي كنند.[7] 
    4. كساني كه از بخل دور هستند.[8]
    5. كساني كه در قيامت از حسنات، ميزان سنگين دارند.[9]

شرائط و لوازم رستگاري:
رستگاري بدون تلاش بدست نمي آيد و شرائط و لوازمي دارد، از آن جمله در قرآن به موارد ذيل اشاره شده است:
    1. براي فلاح و رستگاري، تزكيه لازم است.«قد افلح من زكّئها»[10]
    2. براي فلاح و رستگاري، جهاد لازم است. «جاهدوا في سبيله لعلكم تفلحون»[11]
    3. براي فلاح و رستگاري، خشوع در نماز، اعراض از لغو، پرداخت زكات، پاكدامني، عفت، امانتداري، وفاي به عهد و دوام و پايداري در نماز، لازم است.[12]

پي نوشت:

[1] بقره/ 29

[2] ذاريات/56

[3] بقره/21

[4] مائده/100

[5] آل عمران/104

[6] همان

[7] اعراف/157

[8] حشر/9

[9] اعراف/8

[10] شمس/9

[11] مائده/35

[12] تفسير نور، ذيل آيه 5 سوره بقره