شخصى براى تهيه پول از زيد به امضاى او سفته مى ‏گيرد به مبلغ يكصد هزار تومان كه دو ماه ديگر وصول شود دادن اين سفته‏ ها عرفا دلالت دارد بر اين كه صاحب سفته به اين شخص اين مبلغ را مديون است. اين شخص سفته‏ هاى زيد را خود نيز امضا مى‏ كند و به صراف مى‏ فروشد به نود هزار تومان نقد و وجه آن را دريافت مى ‏كند اينك دو سؤال مطرح است:
1- اگر اين سفته ‏ها صورى باشد يعنى زيد واقعا به شخص دينى نداشته و فقط به منظور تهيّه پول از صراف اين سفته را داده اين معامله چه صورت دارد و آيا حقيقت آن يك قرض ربوى است يا فروش اوراق بهادار؟
2- بر فرض اينكه زيد صاحب سفته واقعا مديون به شخص بوده و سفته ‏ها را در برابر دين خود داده باشد آيا شخص مى‏ تواند صد هزار تومان ما فى الذمّه زيد را به صراف به نود هزار تومان نقد بفروشد و سفته ‏ها را به صراف به عنوان سند معامله تسليم كند يا اين معامله شرعى نيست و حقيقت آن يك قرض ربوى است و معامله اوراق بهادار به اين صورت باطل است؟‏

در هر دو صورت محكوم به حكم ربا است.
پي نوشت:
امام خمينى(ره)، استفتائات، ج ‌2، احكام معاملات، خريد و فروش چك و سفته، س 226