مقصود از اكمال دين در آيه، اكمال از نظر فروع نيست، زيرا پس از نزول اين آيه، احكام ديگرى نيز بر پيامبر وحى شده است، مانند ارث كلاله و غيره بلكه مقصود از اين اكمال، پى ريزى عوامل بقاى آن است:يك پديده اجتماعى يا آسمانى همان طور كه در گرو مؤسس و پديد آرنده هست در بقاى خود نيز بى نياز از اسباب نيست و يكى از عوامل بقاء آن نصب سرپرست آن است كه پس از رحلت پيامبر به اداره امور بپردازد، اتفاقاً آيه ( أكملت لكم دينكم ) در همان روزغدير فرود آمده و با نصب على كامل گشته است.
طراح شبهه تصوّر مى كند نخست، دين تكميل گشت، بعداً پيامبر(صلى الله عليه وآله) على(عليه السلام) را به امامت نصب نمود، آنگاه مى گويد كه پس از تكميل دين، نصب على(عليه السلام) به عنوان اكمال دين چه معنى دارد؟
شگفت اينجاست كه افرادى كه اين شبهات را طرح مى كنند، برگى از قرآن را نخوانده اند. همه انبيا، داراى اوصيايى بودند و هرگز كسى فكر نكرد كه وصىّ انبيا، پس از درگذشت پيامبر، چه معنى دارد و اين ملازم با نزول وحى بر وصى است. در حالى كه خود پيامبر در حال حيات خود براى بقاى دين، فردى را معين مى كند كه دينداران را سرپرستى كند.

منبع:

پايگاه اطلاع رساني آيت الله العظمي سبحاني