ج. در صورتى كه هرگز- حتى با تكيه- نتواند براى ركوع خم شود (به مسأله‌ى 848 و 849 رساله رجوع شود : «٨۴٨» هرگاه نتواند به اندازه ركوع خم شود، بايد به چيزي تكيه دهد و ركوع كند، و اگر موقعي هم كه تكيه داده نتواند به‌طور معمول ركوع كند، بايد به هر اندازه مي‌تواند خم شود، و اگر هيچ نتواند خم شود بايد با سر اشاره نمايد و اگر آن هم ممكن نشد با چشم، به‌وسيله بستن براي ركوع و باز كردن براي برخاستن از ركوع اشاره نمايد و اگر از اين هم عاجز است بايد در قلب، نيت ركوع كند و ذكر آن را بگويد. «٨۴٩» كسي كه نمي‌تواند ايستاده يا نشسته ركوع كند و براي ركوع فقط مي‌تواند درحالي‌كه نشسته است كمي خم شود، يا درحالي‌كه ايستاده است با سر اشاره كند؛ بايد ايستاده نماز بخواند و براي ركوع با سر اشاره نمايد.).
پي نوشت :
استفتاءات ( آيت الله بهجت )؛ ج 2 ، احكام نماز ، افعال نماز ، ركوع ، س 2051.