در صورتي كه اخذ به احوط الاقوال يا احتياط در جمع بين دو فتوي مشقت داشته باشد فرموده‌ايد كه به فتواي كسي كه ورع او در فتوي دادن بيشتر است عمل نمايد و اگر در اين جهت مساويند در تقليد از ايشان مخير است، ملاك مشقت داشتن احتياط چيست؟ اگر احتياط در بعضي احكام مشقت داشت آيا فرد در همان مسائل مخير به تقليد از هركدام از مراجع مذكور است، يا در همه مسائل مي تواند به هريك از ايشان رجوع كند؟

جواب:

ملاك مشقّت داشتن در جميع موارد مشقت شخصى است كه قابل درك بالوجدان استّ چنانكه در باب تيمّم فرموده اند: (...اگر تهيه كردن آب يا استعمال آن به قدرى مشقت داشته باشد كه تحمّلش براى شخصى ميّسر نباشد...) در مفروض سؤال در خصوص مسائلى كه مشقّت دارد مخيّر است و در بقيّه مسائل بايد به احتياط اخذ نمايد.

پي نوشت:

پايگاه اطلاع رساني حضرت آيت الله وحيد خراساني، احكام تقليد، س7