احتياط واجب آن است كه نماز را با اوقات نزديكترين كشور و يا شهري كه در بيست چهار ساعت داراي شب و روز مي باشد تطبيق دهد و نمارهاي پنجگانه را برابر اوقات شرعي آنجا بخواند هر چند با قصد قربت مطلقه.

و اما روزه را بايد به كشوري برود كه بتواند روزه ماه رمضان را بگيرد كه فضيلت بسيار دارد و اگر ممكن نشد در غير ماه رمضان چنان كند و قضا به جا آورد.

پي نوشت:

پايگاه اطلاع رساني حضرت آيت الله سيستاني، بخش  روزه، س1