در برابر متلك ها و يا سرزنش هايي كه در راه حق مي شنويم،چه وظيفه اي داريم؟
شخصي از قاهره شتري را اجاره كرد تا به منطقه عباسيه برود.او بر شتر سوار شد و صاحب شتر افسار شتر را گرفته و مسافر را مي برد.در مسير راه،شتربان زير لب و گاهي هم بلند مسافر را مسخره مي كرد و چون او را مردي غريب و تنها و محتاج يافته بود،همگام با حركت شتر به جسارت هاي خود ادامه مي داد.در مسير راه شخصي اين صحنه را ديد و به مسافر گفت:آيا مي داني و مي شنوي كه شتربان چه مي گويد؟ گفت:بلي!پرسيد: پس چرا از خود عكس العملي نشان نمي دهي؟گفت: اگر او مرا به عباسيه مي رساند و مسير راه درست است،اين حرف ها مهم نيست،هر چه مي خواهد بگويد.در سوره مطففين"1".مي خوانيم كه مجرمان،مؤمنان را به شكل هاي مختلف تحقير مي كنند:
1- پيوسته به آنها مي خندند:( اِن الذين أجرَموا كانوا من الذين آمنوا يَضحكون )
2- هرگاه از كنار آنها عبور مي كنند،غمزه مي آيند و چشمك مي زنند:( و اذا مَروا بهم يَتَغامزون )
3- همين كه به سوي دار و دسته خود بر مي گردند،پشت سر مؤمنان فكاهي و طنز مي گويند:( و اذا انقَلبوا الي اهلِهم اِنقَلبوا فَكِهين )
4- هنگامي كه مؤمنان را مي بينند،مي گويند:اينها منحرفند:(و اذا راوهم قالوا ان هؤلاء لضالون).اما مؤمنان استقامت كرده و از راه خود دست بر نمي دارند.قرآن در ادامه مي فرمايد:روزي خواهد آمد كه مؤمنان،به كفار خواهند خنديد.( فاليوم الذين آمنوا من الكفار يَضحكون )2

منابع:

1- سوره مطففين ، آيه29-32

2- سوره مطففين ، آيه 34

(كتاب پرسش هاي مهم پاسخهاي كوتاه.حجة الاسلام قرائتي)