اينجانب دخترى هستم هيجده ساله كه مدّت هشت ماه است يكى از افراد فاميل از من خواستگارى كرده و خانواده ‏ام نيز قبول كرده‏ اند، و اينان بارها آمده ‏اند و گفته ‏اند كه "إجازه بدهيد صيغه را بخوانيم تا پسر و دختر به همديگر محرم بشوند" أمّا خانواده من قبول نمى ‏كنند، و مى ‏گويند "پسر اگر مى ‏خواهد بيايد و برود، ولى ما نمى ‏گذاريم صيغه بخوانيد" من هم حاضر نيستم و مى ‏گويم گناه دارد. از طرفى هم پسر مى‏ گويد ما بايد درباره زندگى آينده ‏مان حرف بزنيم. آيا مى‏ شود بدون إجازه پدر و مادر براى يك مدّت معيّنى با شرائط معيّن، صيغه محرميّت بخوانيم يا نه؟ و اگر ممكن است بفرمائيد كه ما چكار كنيم كه از نظر شرعى گناهى مرتكب نشويم و إشكال نداشته باشد؟

بدون عقد بر يكديگر محرم نيستند، و عقد بايد با إجازه پدر دختر باشد.
پي نوشت:
امام خمينى(ره)، استفتائات، ج ‌3، ازدواج و مسائل مربوط به آن، اذن ولي در ازدواج باكره، س 26