بنده حدود نوزده سال دارم و بزرگ خانواده خويش مى ‏باشم، پدرم به شهادت رسيده و سرپرستى خانواده به عهده من واگذار گرديده است. و بعد از شهادت پدرم از آنجا كه علاقه زيادى به سپاه داشتم عضو رسمى سپاه شدم، و حدود چهار ماه است كه در سپاه خدمت مى ‏كنم، قبل از اينكه وارد سپاه شوم مى ‏گفتم به مسائل و مشكلات خانوادگى نيز با وارد شدن در سپاه مى‏ توانم برسم، ولى بعد از مدّتى ديدم زندگى و سرپرستى برادرهاى كوچكتر را نمى‏ توانم انجام دهم (زيرا كار سپاه طورى است كه كمتر مى‏ شود به اين مسائل توجّه داشت، و برادر ديگرم كه هفده سال دارد خيلى به مسائل خانوادگى كم توجّه و بى اهمّيّت است، و مادرم كه يك زن مى‏ باشد نمى‏ تواند به كارهاى بيرونى برسد) بنابر اين من تصميم دارم از سپاه به خاطر اين مسائل بيرون بيايم، و در سپاه هم تعهّد پنج ساله داده ‏ام، و از طرف ديگر مى‏ گويند كه اگر من الآن بخواهم از سپاه بيرون بروم مخالف حكم إمام در سپاه است. لطفا نظر شريف خود را در اين زمينه بيان فرمائيد.
ج‏
لازم است طبق مقرّرات سپاه عمل كنيد.
پي نوشت:
امام خمينى(ره)، استفتائات، ج ‌3، ولايت فقيه، مقررات دولتي و اداري، س 2