شخصى داراى پنج فرزند پسر و دو دختر و دو زن بوده است، پسر بزرگ اين شخص داراى سه فرزند دختر بوده و در زمان حيات پدر فوت مى ‏كند، (زن او كه مادر سه فرزندش بوده پس از فوت شوهر به علّت اختلافاتى كه به وجود مى‏ آيد بدون گرفتن مهريّه و يا حقّ ديگرى به خانه پدرى خود مراجعه و بعدا شوهر اختيار مى‏ كند) اين سه دختر كه تحت سرپرستى پدر بزرگ بوده ‏اند پس از رسيدن به سنين قانونى شوهر مى ‏كنند، و بعد از چندى آن شخص (پدر بزرگ) فوت مى‏ نمايد، و ورّاث او أموال منقول و غير منقول او را (بدون در نظر گرفتن حقّ و ارثى براى اين سه دختر) بين خود تقسيم مى‏ كنند. ضمنا به اطّلاع مى‏ رساند كه أموال ارثى اعمّ از خانه، زمين، باغ و دارائيهاى ديگر (و بخصوص خانه نوساز) بيشتر نتيجه زحمت پدر آن سه دختر بوده كه به علّت روابط حسنه بين پدر و پسر مذكور اسناد و مداركى دالّ بر اينكه چه اندازه با هم شريك و سهيم بوده ‏اند در دست نيست، آيا به اين سه دختر إرثيّه ‏اى تعلّق خواهد گرفت يا خير؟
‏
دخترها و مادر آنها از اموالى كه از تركه پدر و شوهر بوده سهم الإرث خود را حقّ دارند، و آنچه در "يد" جدّ آنها بوده محكوم به ملكيّت است براى خود او، و به وارثش مى‏ رسد، مگر به طريق شرعى خلاف آن إثبات شود.
پي نوشت:
امام خمينى(ره)، استفتائات، ج ‌3، احكام ارث، س 33