آفريده هاي خداوند با توليدات انسان تفاوت هايي دارد:

1. توليدات انسان محدود و در بعضي زمينه ها است، اما خداوند همه چيز را مي آفريند. «خلق كلّ شيء» [1]

2. توليدات انسان گاهي لغو است، اما خداوند همه چيز را هدفمند آفريده است. «خلق الله السموات و الارض بالحق» [2]

3. در توليدات انسان افراط و تفريط است، اما آفرينش خداوند به اندازه است. «إنّا كل شيء خلقناه بقدر» [3]

4. توليدكننده ها معمولا پس از توليد، نظارتي بر توليد ندارند، اما خداوند هرگز در لحظه اي از مخلوقاتش غافل نمي شود. «و ما كنا عن الخلق غافلين» [4]

(خداوند، همه آفريده هاي خود را هدايت تكويني مي كند. «أعطي كل شيء خلقه ثم هدي» طه/50)

5. انسان گاهي از توليد خسته و كسل مي شود، اما خداوند هرگز از آفرينش خسته نمي شود. «ما مسّنا من لغوب» [5]

6. همه آفريده هاي خداوند، در نهايت به سوي او باز مي گردد. «خلق السموات و الارض ... اليه المصير» [6]

 

پي نوشت:

[1] انعام/101

[2] جاثيه/22؛ عنكبوت/44؛ روم/8

[3] قمر/49

[4] مومنون/ 17

[5] ق/38

[6] تغابن/3

400 نكته قرآني، استاد قرائتي، با اندكي دخل و تصرف