(قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكى)

بعضي تزكيه را درآيه 14 سوره اعلي به زكات فطره تفسيركرده اند در حالي كه سوره اعلى مكى است و در مكه نه زكات فطره مقرر شده بود، و نه روزه ماه مبارك و نه مراسم نماز عيد فطر.

در پاسخ اين سؤ ال بعضى گفته اند كه هيچ مانعى ندارد آغاز اين سوره در مكه نازل شده باشد و پايانش در مدينه. اين احتمال نيز قويا وجود دارد كه تفسير فوق از قبيل بيان يك مصداق روشن و تطبيق آيه بر فرد واضح است. بعضى نيز (تزكيه) را در اينجا به معنى دادن صدقه مالى دانسته اند.

اما مهم اين است كه «تزكيه» معنى وسيعى دارد كه همه اين مفاهيم را در بر مى گيرد، هم پاكسازى روح از آلودگى شرك و هم پاكسازى از اخلاق رذيله و هم پاكسازى عمل از محرمات و هر گونه ريا، و هم پاكسازى مال و جان به وسيله دادن زكات در راه خدا، زيرا طبق آيه خذ من اموالهم صدقة تطهرهم و تزكيهم بها: (از اموال آنها صدقه اى (زكات ) بگير تا آنها را به وسيله آن پاكسازى و تزكيه كنى) دادن زكات سبب پاكى روح و جان است .

بنابراين ، تمام تفسيرها ممكن است در معنى گسترده آيه جمع باشد.

 

منبع:

تفسير نمونه ج 26 ص403