اگر شخصى داراى نفوذ و موقعيت اجتماعى خاصى باشد که اگر بخواهد مى تواند بر معترضين به خود ضرر وارد سازد، و شواهدى هم دلالت کند بر اين که وى مرتکب گناه و کارهاى خلاف و دروغگويى مى شود، با اين وضع، آيا جايز است امر به معروف و نهى از منکر را در مورد او ترک کنيم يا اين که با وجود ترس از ضرر رساندن او، واجب است او را امر به معروف و نهى از منکر کنيم؟

جواب:

اگر ترس از ضرر منشأ عقلايى داشته باشد، مبادرت به امر به معروف و نهى از منکر واجب نيست، بلکه تکليف از شما ساقط مى شود. ولى سزاوار نيست کسى به مجرد ملاحظه مقام کسى که واجب را ترک کرده و يا مرتکب فعل حرام شده و يا به مجرد احتمال وارد شدن ضرر کمى از طرف او، تذکر و موعظه به برادر مؤمن خود را ترک کند.

پی نوشت:

آیت الله خامنه ای، اجوبة الاستفتائات، امر به معروف و نهي از منكر، شرايط وجوب امر به معروف و نهى از منکر، س1061