در حجره يكى از تجّار مشغول كار بودم صاحب حجره كارخانه روغن كشى اتومبيل نيز داشت. پس از مدّتى متوجّه شدم كه حساب افراد ضعيفى را كه مثلا بشكه خالى، فيلتر روغن و غيره به او مى‏ دادند كم مي كرد و چون سواد نداشتند، مثلا 100 كارتن فيلتر را 80 كارتن حساب مى‏ كرد- و خيلى از تخلفات ديگر، پس از مدّتى اينجانب هم- كه فاقد آگاهى بودم- آلوده شدم و مقدارى از مال وى را به صورت چك يا سفته و وجه نقد بر مى ‏داشتم. در حدود سال 54 ترك كار كردم. اكنون متوجّه شدم كه اين عمل درست نبوده [است‏] و آن شخص فوت نموده؛ تكليف اينجانب از نظر شرع مقدّس اسلام چيست؟ البته ورثه شخص مذكور حيات دارند.

آنچه از اموال صاحب حجره را برداشته‏ ايد- بدون وجه شرعى- بايد در فرض مسأله به ورثه او بدهيد.
پي نوشت:
امام خمينى(ره)، استفتائات، ج ‌2، غصب، تصرف در اموال ديگران، س 51