ج. در اين صورت اگر نامحرم او را نمى‌بيند ايستاده نماز بخواند و جلوى خود را با دست بپوشاند و اگر در ركوع و سجود عورت او بيشتر نمايان مى‌شود، مى‌تواند ركوع و سجود را در حال قيام با اشاره انجام دهد و براى سجود سر را قدرى پايين‌تر آورد. (جهت اطلاع بيشتر در اين رابطه به مسأله‌ى 669 رساله (كسى كه مى‌خواهد نماز بخواند، اگر براى پوشاندن خود حتى برگ درخت و علف هم نداشته باشد و احتمال ندهد كه تا آخر وقت چيزى پيدا كند كه خود را با آن بپوشاند، در صورتى كه نامحرم او را مى بيند بايد نشسته نماز بخواند و عورت خود را با ران خود بپوشاند. و اگر كسى او را نمى بيند، ايستاده نماز بخواند و جلوى خود را با دست بپوشاند و اگر در ركوع و سجود بيشتر عورت او ديده شود مى‌تواند ركوع و سجود را در حال قيام با اشاره انجام دهد و براى سجود سر را قدرى پايين‌تر آورد.) رجوع شود.
پي نوشت :
استفتاءات ( آيت الله بهجت )؛ ج 2 ، احكام نماز ، مقدمات نماز ، لباس نمازگزار ، متفرقات لباس نمازگزار ، س 1626.