اين جانب در سنين اول بلوغ به علت نادانى بيشتر روزه‌هايم را خورده‌ام و روزهاى حاملگى به علت دستور دكتر روزه نگرفتم و سال اول عروسى يك ماه نگرفتم، اكنون 50 ساله هستم و نمى‌توانم همۀ آنها را بگيرم‌ البته تا آنجا كه ممكن است روزه مى‌گيرم از طرفى براى هر روز 60 نفر را نمى‌توانم طعام يا پولش را بدهم بفرمائيد چه كنم تا دينم اداء شود؟

جواب:

اگر روى علم و عمد روزه‌ها را نگرفته‌ايد علاوه بر قضا كفاره هم واجب است ولى زن اگر بچه شير مى‌دهد و روزه براى او يا بچه‌اش ضرر دارد مى‌تواند افطار كند و فقط روزه را قضا كند و كفاره ندارد* و دادن پول به جاى كفاره كفايت نمى‌كند.

* يعنى لازم نيست كفارۀ كسى را كه عمدا روزه نگرفته است بپردازد؛ اگر چه كفّارۀ مخصوص زنى كه به خاطر شير دادن، روزه خود را نگرفته است، در محلّ خود بيان شده است.

پي نوشت:

امام خميني(ره)، استفتائات، ج1، احكام روزه، س79