قراين نشان مي‏دهد از هنگامي كه پيامبر اكرم (ص) حضرت علي (ع) را به خانه‏ي خود برد هرگز روزي او را ترك نگفت. مورخان مي‏نويسند: 

علي آنچنان با پيامبر همراه بود كه هرگاه پيامبر از شهر خارج مي‏شد و به كوه و بيابان مي‏رفت او را همراه خودمي برد.

ابن ابي الحديد مي‏گويد: 

احاديث صحيح حاكي است كه وقتي جبرئيل براي نخستين بار بر پيامبر نازل شد و او را به مقام رسالت مفتخرساخت علي در كنار حضرتش بود. آناز از روزهاي همان ماه بود كه پيامبر براي عبادت به كوه حرا رفته بود. 

امير مؤمنان، خود در اين باره مي‏فرمايد: «و لقد كان يجاور في كل سنة بحراء فأراه ولايراه غيري...». 

پيامبر هر سال در كوه حرا به عبادت مي‏پرداخت و جز من كسي او را نمي ديد. 

اين جمله اگر چه مي‏تواند ناظر به مجاورت پيامبر در حرا در دوران پس از رسالت باشد ولي قراين گذشته و اينكه مجاورت پيامبر در حرا غالباً قبل از رسالت بوده است تأييد مي‏كند كه اين جمله ناظر به دوران قبل از رسالت است.