كسي كه بايد براي كفاره يك روز شصت فقير را اطعام بدهد، نمي تواند يك نفر از آنها را دو مرتبه يا بيشتر سير كند، يا به هر كدام از آنها بيشتر از يك مدّ طعام بدهد و زيادي را از كفاره حساب كند ولي مي تواند فقير را با عيال ( اگرچه صغير باشند و در صورتي كه از جهت سنّ به حدّي باشند كه در مورد آنها اطعام عرفاً صدق كند) سير نمايد يا به ولي صغير براي آن صغير يك مدّ بدهد.

پي نوشت:

پايگاه اطلاع رساني حضرت آيت الله وحيد خراساني، احكام روزه، س315