در بستان آباد، چهار سال است كه كارخانه گچى دائر شده، و هر روز هفتصد تن بلكه بيشتر محصول آن مى ‏شود، و روزانه چهار هزار نفر (اعمّ از كارگر، شوفر، معدنچى، آتشبار و غيره) در آن كار مى‏ كنند، و هفتاد درصد مصرف گچ آذربايجان شرقى و غربى از اين كارخانه تأمين مى‏ شود. اين كارخانه شركت سهامى بوده و چهار سال است كه به موجب مدارك إداره صنايع و معادن از معدن گچ قريه "كلو" سنگ خام استفاده مى‏ كند. پس از انقلاب أهالى قريه از استخراج سنگ معدن مانع مى‏ شوند، و مى‏ گويند يا بايد "كارخانه" معدن سنگ را از ما إجاره نمايد و يا در ازاء هر تن سنگ مبلغى به ما بدهد؛ زيرا معدن در زمين ماست و زباله و خاكهاى روى معدن بر مزارع و مراتع ما مى‏ ريزد.
سهامداران كارخانه مزبور مزارع و مراتع اطراف معدن را از رعايا خريده ‏اند، و احيانا هر موردى خريده نشده حاضرند ضرر مالى را به آنها بدهند، كميته بستان آباد هرچه نصيحت كرده أهالى قريه زير بار نمى ‏روند، در نتيجه كارخانه به حالت نيمه تعطيل در آمده و فعلا از سنگهاى ذخيره كه در محوّطه كارخانه است استفاده مى ‏شود كه عن قريب تمام مى‏ شود و از نظر اقتصادى ضربه‏ اى بر كشور وارد خواهد شد، لطفا حكم شرعى اين مسأله و وظيفه أهالى را مشخّص فرمائيد؟

اگر معدن در ملك شخصى يا حريم ملك شخصى است بايد رضايت مالك تحصيل شود، و اگر در زمينهاى موات است كه ملك كسى نيست رضايت أهالى معتبر نيست، و براى رسيدگى به مطلب بايد به إداره مسؤول در دولت اسلامى مراجعه شود.
پي نوشت:
امام خمينى(ره)، استفتائات، ج ‌3، احكام خمس و زكات، معادن، س 6