امام ـ ع ـ با انبوه نامه‌هاي كوفيان مواجه شد. نامه‌هايي كه در آن پيغام داده‏ بودند «اگر نزد ما نيايي گنهكار هستي»،[1]حضرت از يك طرف تحت فشار حكومت بني‌ اُمَيّه بود كه خواستار بيعت او با يزيد بودند و او‏ با ردّ اين خواسته، از موطن خود، ناخواسته مهاجرت نموده بود و اينك در حرم الهي نيز در معرض خطر قرار داشت (زيرا عمال يزيد دستور يافته بودند امام را در مكه كه حرم امن الهي بود به شهادت برسانند)، از طرف ديگر با اين حجم زياد از نامه‏ هاي دعوت كوفيان مواجه بود كه بايد پاسخ روشني به اين نامه ‏ها مي‌ داد؛ زيرا جمعيّت انبوه دعوت‌ كنندة كوفه، حجّت را بر امام‏ تمام كرده بود، و پاسخي در خور و شايسته مي‏ طلبيد.

 

پي نوشت:-----------------------------

[1] - سبط ابن‌جوزي، تذكرة الخواص، ص239.