ظهور امام زمان (عج) و طلوع فجر آفتاب امامت، وقت و ساعتي دارد كه بنابر روايات نقل شده همانند ساعت برقراري قيامت است، يعني كسي به جز خداوند متعال از ظاهر شدن اين آفتاب عدل گستر اطلاع ندارد. و خود امام غايب (عج) مي فرمايد: «و اما ظهور فرج، پس بسته به اراده خداي متعال است...»[1]

اما با توجه به اين مسئله كه امامان معصوم (عليهم السلام) از عالم غيب خبر دارند و در مواقع نياز و ضرورت مطالب و حقايقي را دريافت مي كنند، مي توان گفت كه خداوند از اين طريق «هنگامه ظهور» را به مهدي موعود (عج) الهام مي فرمايد. چنانكه امام صادق (ع) فرمود: «امامي از ما غايب مي شود، پس چون خداوند اراده كند كه او را آشكار و ظاهر گرداند، اثري در دل وي پديد مي آيد، پس به اين طريق به امر پروردگار ظاهر مي گردد.»[2].

 علاوه بر اين در روايتي از امام صادق (ع) آمده است: «خداوند، قبل از وفات پيغمبر (ص) مكتوبي بر ايشان نازل كرد و فرمود: اي محمد! اين است وصيت من به سوي نجيبان و برگزيدگان از خاندانت. پيغمبر اكرم (ص) گفت: اي جبرئيل! نجيبان چه كساني هستند؟ فرمود: علي بن ابيطالب و اولادش عليهم السلام. بر آن مكتوب چند مهر از طلا بود، پيامبر اكرم (ص) آن را به امير المؤمنين (ع) داد و دستور فرمود: كه يك مهر آن را بگشايد و به آنچه در آن است عمل كند، امير المؤمنين (ع) يك مهر را گشود و به آن عمل كرد، سپس آن را به پسرش حسن (ع) داد، او هم يك مهر را گشود، و به آن عمل كرد و همين طور به امام پس از خويش منتقل مي نمايند و تا قيام حضرت مهدي (ع) اين چنين ادامه دارد.»[3].

 از اين جهت بعيد نيست كه امام غايب (عج) زمان ظهور خويش را توسط اين وصيت مكتوبي كه به عنوان دستور العمل نزد ايشان است مطلع شود. و اي بسا ازجانب پيامبر اكرم (ص) و امامان معصوم عليهم السلام، علايمي را براي حضرتش معين كرده باشند و با ظهور آن علايم، امام به وقت ظهورش آگاه شود. چنان كه رسول خدا (ص) فرموده است: «هنگامي كه موقع ظهور مهدي (عج) شود، خداي تعالي، شمشير و پرچم او را به صدا درآورده و مي گويند: اي دوست خدا! به پا خيز ... .»[4].

منابع:

1- كمال الدين و تمام النعمه، شيخ صدوق، ص 484.

2- مهدي موعود، ترجمه و نگارش علي دواني، ص 262
3- اصول كافي مرحوم كليني، ج 1، ص 280

4-بحار الانوار، علامه مجلسي، ج 52، ص 311

كتاب يكصدپرسش وپاسخ پيرامون  امام زمان عج .عليرضارجالي تهراني ص159-161.