ج. بعيد نيست مستحب بودن اقرار به ولايت امير المؤمنين على بن ابى طالب- عليه السّلام- در اذان، در صورتى كه به نيّت مطلوب بودن گفته شود و كامل‌ترين عبارتى كه اينجا گفته مى‌شود آن است كه اقرار به خليفه‌ى دين بودن يا وصى بودن امير المؤمنين- عليه السّلام- و ائمه طاهرين- عليهم السّلام- در آن باشد و ذكر صلوات، مانعى ندارد. (رجوع به مسأله 758 رساله ؛ «۷۵۸» بعيد نيست مستحب بودن اقرار به ولايت اميرالمؤمنين علي بن ابيطالب عليه‌السلام در اذان مستحبي، در صورتي كه به نيت مطلوب بودن گفته شود، به عبارات مختلفي كه در «نهايه» و «فقيه» و «احتجاج» نقل شده است كه «اَنَّ عَلِياً وَلِي اللّه» و يا «عَلِيٌ اَميرُ المُؤمِنين» و يا به عبارت «اَشْهَدُ اَنَّ عَلِياً وَلِي اللّه» باشد، و اما اقرار به ولايت اگرچه در غير اذان باشد خوب است، پس احتياج به دليل مخصوص ندارد؛ و كامل‌ترين عبارتي كه در اينجا گفته مي‌شود آن است كه اقرار به خليفه بودن يا وصي بودن حضرت اميرالمؤمنين عليه‌السلام و ائمه طاهرين عليهم‌السلام در آن باشد.)
پي نوشت :
استفتاءات ( آيت الله بهجت )؛ ج 2 ، احكام نماز ، مقدمات نماز ، اذان و اقامه، س 1810.