پدرم در زماني كه يازده سال داشتم، يكي از خانه هاي خود را به طور رسمي به نام من كرد و يك زمين و نصف خانه اي را هم به نام برادرم و نصف ديگر آن را به اسم مادرم نمود، بعد از وفات پدرم ساير ورثه ادعا كردند كه خانه اي كه پدرم به نام من ثبت كرده است، شرعاً ملك من نيست، آنان مدّعي هستند كه پدرم براي جلوگيري از مصادره خانه، آن را به اسم من كرده است و در عين حال اعتراف مي كنند كه املاكي كه به اسم برادر و مادرم نموده، ملك آنان مي باشد، با توجه به اين كه پدرم وصيتي نكرده و شاهدي هم بر اين مسأله وجود ندارد، حكم چيست؟

جواب:

آن چه كه پدر از املاك خود در زمان حياتش به بعضي از ورثه هبه كرده و تحويل او داده و براي ثبوت اين موضوع، سند رسمي آن را نيز به نام وي نموده، شرعاً ملك اوست و ساير ورثه، حق مزاحمت او را ندارند مگر آن كه به طريق معتبري ثابت كنند كه پدرشان آن ملك را به او نبخشيده وثبت سند رسمي به نام او صوري بوده است.

پي نوشت:   

آيت الله خامنه اي، اجوبة الاستفتائات، هبه، س1718