اگر سالن بزرگى را با نور كمى روشن كرديم جز اجناس و اشياى بزرگ را نخواهيم ديد، ولى اگر همين سالن را با نور زياد روشن كرديم حتى يك پوست تخمه و ذره كاغذ ديده خواهد شد. نور افراد عادى كم است، لذا تنها گناهان بزرگ خود را مى‏ بينند ولى پيامبران و امامان معصوم كه از نور ايمان بسيار بالايى برخوردارند حتى اگر يك لحظه از عمرشان را به اعلى درجه ممكن بهره نگيرند، دست به دعا و گريه برمى‏ دارند. همانطور كه دراز كردن پا براى كسى كه درد پا دارد، نه حرام است نه مكروه، ولى مي ‏بينيم كه گرفتاران به درد پا به هنگام دراز كردن پا از اطرافيان خود عذر خواهى مي‏ كنند، زيرا براى آنان احترامى قائلند كه حتى از كار مباح خود شرمنده هستند.
اولياى خدا نيز نسبت به ذات مقدّس او چنان معرفت و شناختى دارند كه اگر عبادات جن و انس را نيز داشته باشند، خودشان را مقصّر مي ‏دانند.

منبع:

كتاب تمثيلات حجه الاسلام استاد قرائتي.