اهل‌بيت‌: در مقابل خواست خدا و تقدير الهي كاملاً راضي و خشنود بودند و با پشتوانه آن هر مشكل و بلايي را صبورانه و عاشقانه تحمل مي‌كردند.
امام حسين (ع) وقتي مي‌خواست از مدينه خارج شود، هنگام وداع با قبر پيامبر (ص) از خدا خواست كه آنچه رضاي او در آن است‌، برايش مقدّر كند.
در مسير كوفه نيز پس از برخورد با «فرزدق‌» و آگاهي از اوضاع كوفه فرمود: «اگر قضاي الهي بر چيزي نازل شود، آن را دوست داريم‌».
شعار «رضا الله رضانا أهل البيت‌» از كلمات نوراني امام (ع) و خاندان او در اين سفر بود. در واپسين لحظه‌هاي حيات خود هم از حنجره خونينش زمزمه رضايت از تقدير الهي به گوش مي‌رسيد.

منبع:

پيام‌هاي عاشورا از زبان عاشوراييان‌ ، سيد مجتبي غيوري نجف آبادي‌