اگر كسى معناى قصد انشاء را نداند ولى عقد را صرفا به قصد محرم شدن جارى نمايد، آيا عقد صحيح است؟ مثلا اگر دختر و پسرى عقد را دوتائى بين خود جارى كنند، به طورى كه پسر قصد انشاء و معناى هر يك از كلمات عقد را بداند ولى دختر قصد انشاء و معناى كلمات را نداند و ايجاب را به قصد آن كه با آن پسر محرم بشود بخواند با قرائت صحيح (و پسر هم صيغه قبول را به قصد انشاء بخواند با قرائت صحيح، و از هر كلمه معناى آن را قصد نمايد) و در عقد مذكور دختر مقدار مهريّه خود را كه پدر دختر تعيين كرده مى ‏داند كه چقدر است، آيا عقد مذكور صحيح است؟

در فرض سؤال عقد صحيح است.
پي نوشت:
امام خمينى(ره)، استفتائات، ج ‌3، ازدواج و مسائل مربوط به آن، صيغه عقد ازدواج، س 38