از آنجا كه بيكارى زندانيان در مدّت تحمّل كيفر و تراكم آنان در محيطهاى دربسته زندانها موجب توسعه جرائم و آلودگى بيشتر آنان به انواع بيماريهاى جسمى، روحى و اخلاقى مى ‏گردد، سازمان زندانها (كه قانونا عهده دار إداره زندانها و إصلاح و إرشاد زندانيان است) كارگاههاى وسيعى در داخل و خارج از محيط زندانها ايجاد كرده يا در دست احداث دارد و به زندانيان شاغل مبلغى حقّ الزحمه مى ‏پردازد. اينك اين شبهه پيش آمده است كه آيا خروج زندانى از زندان و اشتغال او در اين گونه مراكز منافات با حكم صادره (حبس تعزيرى) ندارد؟ آيا سازمان زندانها مى‏ تواند با رعايت كامل جوانب حفاظتى و امنيّتى زندانيان را در كارگاهها و مراكز اشتغال (داخل و يا خارج از زندان) به كار مشغول نمايد؟
‏
مانعى ندارد.
پي نوشت:
امام خمينى(ره)، استفتائات، ج ‌3، احكام تعزيرات، اشتغال زندانيان، س 9