امام زاده‏ اى در يكى از قراء دماوند است به نام امام‏زاده هاشم كه نذورات نقدى و غير نقدى دارد. در زمان طاغوت اهالى ده كه از اعقاب‏ متولّيان اصلى از زمان قاجاريه هستند شورش نموده و سرپرستى و اداره اين بقعه متبركه را كه در يد عمال طاغوت بود خود به عهده گرفتند و تحت نظر هيأت امناى محلّى و حاكم شرع نذورات نقدى را پس از مخارج امام‏زاده و حقوق خدّام، صرف ساختن راه و پل و كتابخانه و مدرسه و ساير امور خيريّه شرعى مى‏ نمايند نظر حضرت عالى در اين مورد چيست آيا مخارج فوق را از اين محل جايز مى‏ دانيد يا خير؟‏

مانع ندارد ولى بايد با نظر متولى شرعى بقعه باشد.
پي نوشت:
امام خمينى(ره)، استفتائات، ج ‌2، قسم وعهد و نذر، مصرف نذر، س 37