ج. اگر عمداً نگرفتيد، قضا و كفاره‌ى عمدى و كفاره‌ى تأخير دارد در وقت تمكن؛ هر چند به تدريج تا آخر عمر بايد بگيرد و با عدم تمكّن، بدليّت 18 روزه روزه عوض دو ماه روزه و نيز تصدّق (صدقه) به مقدار ممكن بدل 60 اطعام ثابت است و پس از اين‌ها بدليّت استغفار است.
پي نوشت :
استفتاءات ( آيت الله بهجت ) ، احكام روزه ، قضا و كفاره ، ج‌2 ، س 2927.