من دخترى هستم كه از 9 سالگى تا كنون به علّت بي توجّهى خانواده- در سنين پائين- و ضعف جسمانى- در سالهاى بعد- نتوانسته‏ ام روزه بگيرم مگر چند روز، و قبلا چون پدرم درآمد كافى نداشت نتوانستم كفّاره روزه‏ ام را بدهم. و بعد از مرگ پدرم درآمدى نداشتم. تا اينكه يك سال است كه خودم معلم شده‏ ام و درامدى دارم و تصميم گرفته‏ ام به اميد خداوند بخشنده، كفّاره روزه‏ هايم را بدهم ولى درست نتوانسته‏ ام حساب كنم و نمى‏ دانستم به چه كسى بدهم، آيا مى‏ توانم به ستاد جنگ زدگان يا ... بدهم يا نه؟‏

روزه‏ هائى كه عمدا بدون عذر شرعى افطار شده علاوه بر قضاء، كفّاره هم دارد. و براى كفّاره افطار عمدى، مى‏ توانيد شصت مدّ طعام به شصت فقير بدهيد. و پول كفايت نمى‏ كند، مگر آنكه فقير وكيل شود كه با پول طعام بخرد و بابت كفّاره بردارد.
پي نوشت:
امام خمينى(ره)، استفتائات، ج ‌2، كفارات، مصرف كفاره، س 3