مرتكب غيبت بايد توبه كند ، و بنابر احتياط واجب از كسى كه غيبت او را كرده ، حليّت بطلبد ، مگر آن كه حليّت طلبيدن موجب مفسده اى شود، كه در اين صورت هر گاه ياد شخص غيبت شده را نموده، براي او استغفار نمايد.
پي نوشت:
پايگاه اطلاع رساني حضرت آيت الله وحيد خراساني، احكام معاملات، احكام كسبهاي حرام و بعضي گناهان، س 491