ج. اگر قضا بر او واجب شده بوده، تأخير مى‌اندازد تا وقتى كه تمكّن پيدا كند؛ يا وصيت مى‌كند بعد از فوتش، كسى را اجير كنند تا روزه‌هاى وى را بگيرد.
پي نوشت :
استفتاءات ( آيت الله بهجت ) ، احكام روزه ، قضا و كفاره ، ج‌2 ، س 2918.