عادت، به كردارى گفته مى شود كه انسان آنها را از جامعه و محيط گرفته و با تكرار و بتدريج در انسان استقرار مى يابد. ولى فطرت در موردى گفته مى شود كه انسان با آنها سرشته شده است و جزء ساختار انسان از ابتداى آفرينش بوده است. چنانكه اين آيه قرآن دلالت دارد.
فطرة الله التى فطر الناس عليها; فطرت خدايى (و خداجوى)، آن فطرتى كه خداوند آدميان را بر آن (اساس) آفريد.