ج. نمى‌تواند كفاره هر روز را به يك فقير بدهد؛ بلكه مى‌تواند كفاره شصت روز خود را نيّت نموده و به شصت فقير بدهد كه هر چند با صورت اوّل در نتيجه تفاوتى نكرده و به همان ميزان كفاره به يك فقير داده است، لكن فقط در صورت دوم بري‌ء الذمّه مى‌شود.
پي نوشت :
استفتاءات ( آيت الله بهجت ) ، احكام روزه ، قضا و كفاره ، ج‌2 ، س 2903.