مادرى تعدادى گاو داده به پسرش، كه تا مادر زنده است از او نگهدارى كند و از حيث لباس و خوراك و بقيه ضروريات زندگى، مادر را تأمين نمايد و بعد از حيات، مخارج فوت هفته و چهلم و سال او را بدهد و مبلغى هم براى نماز و روزه قضاء، به مصرف برساند و وصىّ مادر هم باشد؛ ولى پس از يك سال [پسر فوق الذكر] مادرش را از خانه بيرون كرده و لذا مادر، گاوها را از او مطالبه نموده است ولى پسر مى‏ گويد آنها را نمى ‏دهم چون وصيّت‏نامه نوشته ‏ايد و در وصيّت‏نامه گاوها را به من داده ‏ايد. مستدعى است جواب مرحمت فرمائيد.

اگر به شرط عمل نشده مادر مى‏ تواند گاوها را پس بگيرد و نيز مى ‏تواند از وصيّت خود برگردد و آنرا به هم بزند.
پي نوشت:
امام خمينى(ره)، استفتائات، ج ‌2، وصيت، شرط، س 14