عرش در لغت به معناى ملك و تخت سلطنت است ، و در روايت نيز آيه شريفه الرحمن على العرش ‍ استوى (1) به راستى كه خداوند بر عرش استيلا و سيطره دارد، اين گونه معنى شده است:على الملك احتوى (2) خداوند سلطنت را احراز نمود.
بنا بر اين در آيه مورد بحث جمله اسْتَوى‏ عَلَى الْعَرْشِ كنايه از احاطه كامل پروردگار و تسلط او بر تدبير امور آسمانها و زمين بعد از خلقت آنها است.
در قرآن به عرش خداوند ۲۵ مرتبه اشاره شده است.

پي نوشت
1. سوره طه، آيه 5
2. بحار الانوار،ج58، ص 30،روايت51