درّه ‏اى شامل قطعه زمينى است قديمى كه چند نفر طبق يك سند قديمى مالك آن مى ‏باشند، و در پائين و بالاى آن درّه چند درخت خرماى قديمى موجود است. منتهى زمين مزبور به مرور زمان موات شده، پنج سال قبل همان چند نفر- كه طبق سند قديمى مالك بودند- زمين را با رضايت طرفين به چهار نفر داده ‏اند كه درخت غرس نمايند (به اين نحو كه پس از اينكه درخت به ثمر رسيد بين مالك و غارس به نه قسمت تقسيم شود، پنج قسمت مال غارسين و چهار قسمت مال مالكين، و حتّى درختى كه غارسين كاشته‏ اند پنج قسمت از خودشان داده ‏اند و چهار قسمت از مالكين گرفته و كاشته‏ اند) و حالا كه به ثمر رسيده غارسين إظهار مى ‏دارند كه اين زمين مال ما است و شما هيچ حقّى نداريد، در صورتى كه مالكين يك سند قديمى دارند، و يك سند هم در پنج سال‏ قبل كه به عنوان حقّ الغرس با رضايت طرفين تنظيم شده و به امضاء طرفين رسيده موجود است. لطفا حكم مسأله فوق را مرقوم بفرمائيد؟

با فرض اينكه زمين بعد از ملكيّت مالكين موات شده و مالكين از آن اعراض نكرده ‏اند باقى بر ملك آنها است، و مغارسه باطل است. و در فرض مسأله درختان از صاحب نهال آنها است، و در صورتى كه غارسين صاحب نهال باشند صاحب زمين اجرت المثل زمين خود را حقّ دارد.
پي نوشت:
امام خمينى(ره)، استفتائات، ج ‌3، احكام مالكيت، مسائلي در احكام مالكيت، س 2