اگر مرد جوانى با دخترى ازدواج نمايد و در عقد شرط نكند كه دختر باكره باشد (ولى معمول بر اين است كه دختر باكره باشد، و ديگر لازم نمى ‏دانند كه شرط كنند، و اين مرد به اين قصد بوده كه دختر باكره است) ولى بعد از ازدواج معلوم شد كه دختر باكره نيست، و مدّت دو الى سه سال به همين صورت با هم زندگى كنند ولى شوهر از اين ازدواج ناراضى باشد، آيا حقّ طلاق دارد؟ و اگر داشته باشد زن حقّ مهريّه هم دارد يا خير؟
 

در فرض سؤال زن حقّ دارد تمام مهريّه را مطالبه كند، و اختيار طلاق با شوهر است، ولى مراعات مقرّرات دولت اسلامى هم لازم است.
پي نوشت:
امام خمينى(ره)، استفتائات، ج ‌3، ازدواج و مسائل مربوط به آن، بكارت، س 26