زن و مردى به ازدواج يكديگر در آمده‏ اند، پس از ازدواج فرزندى از آنان متولّد نمى‏ شود، در اين رابطه مراجعات متعدّدى به دكترهاى متخصّص مى‏ نمايند، ولى جواب تمام پزشكان منفى بوده و متذكّر شده‏ اند كه عيب از جانب مرد است (در واقع شوهر نطفه ندارد) ولى زن به اين اميد كه در آينده ممكن است فرزند دار شوند مانده و به زندگى ادامه داده است، ليكن نتيجه مثبت مشاهده نشده است. در اين رابطه چند سؤال مطرح است كه تقاضامنديم جواب فرمائيد:
1
آيا زن با توجّه به مسائل فوق- خواه شوهر راضى باشد يا نباشد- مى‏ تواند طلاق بگيرد يا خير؟ و اگر با ميل خود خواست طلاق بگيرد مهريّه او چگونه خواهد بود؟ آيا شوهر بايد تمام آن را پرداخت كند يا نصف آن را؟
جواب:‏
طلاق بدون إذن شوهر باطل است، و بعد از تحقّق دخول تمام مهر را بايد بدهد.
2
آيا شوهر مى‏ تواند (با إجازه زن) براى مدّتى زنى را صيغه يا عقد نمايد؟
جواب:‏
ازدواج زن ديگر- موقّت يا دائم- جائز است و بايد رعايت مقرّرات دولت اسلامى بشود.
3
اگر زن با ميل خود خواست كما فى السابق به زندگى خود ادامه دهد آيا مسؤول و گنهكار است؟ با توجّه به اينكه اگر طلاق بگيرد مى‏ تواند از شوهر ديگر بچّه ‏دار شود.
جواب:
صبر زن با شوهر مذكور إشكال ندارد.
پي نوشت:
امام خمينى(ره)، استفتائات، ج ‌3، طلاق و مسائل مربوط به آن، احكام طلاق، س 24