حضرت إمام إذن پدر را در دختر باكره احتياط واجب مى‏ فرمايند، در بعضى موارد پسر و دختر به هم علاقه دارند و لازم مى‏ بينند قبل از ازدواج بيشتر با هم آشنا شوند و معاشرتهايشان حرام نباشد، ولى تحصيل إذن پدر به واسطه شرم و حياء و موانع ديگر مشكل است، آيا إمام‏ إجازه مى ‏فرمايند كه اين احتياط ترك شود و بدون إذن ولىّ، صيغه محرميّت جارى گردد يا خير؟‏

ازدواج دختر باكره منوط به إجازه پدر است، و فرقى بين ازدواج دائم و منقطع نيست.
پي نوشت:
امام خمينى(ره)، استفتائات، ج ‌3، ازدواج و مسائل مربوط به آن، اذن ولي در ازدواج باكره، س 24