شخصى در يك ماه رمضان همه روزه براى اينكه به علتى خود يا فرزندش نمى‌توانستند روزه بگيرند- ظاهراً به علت ضعف بوده- از تهران به قصد سفر خارج مى‌شده و از حدّ ترخص مى‌گذشته ولى افطار نمى‌كرده مجدداً به تهران برمى‌گشته- البته قبل از ظهر- و در منزل افطار مى‌كرده، حال بفرماييد با توجه به جهل به مسأله، آيا نامبرده بايستى كفارۀ عمد بپردازد يعنى براى هر روز 60 مسكين را طعام دهد؟ يا حكم ديگرى دارد؟ نيز چنانچه كفارۀ عمد به عهده‌اش آيد بايستى روزانه 60 نفر مسكين را يك چارك نان بدهد يا هر چند نفر كه مقدور بود؟ و بفرماييد آيا مى‌شود در مدت يك سال براى اداى كفارۀ عمدِ يك ماه 1800 نفر را به تناوب اطعام نمود؟

جواب:

باسمه تعالى؛ در فرض سؤال، كفاره ندارد؛ و در كفارۀ عمد اگر براى هر روز شصت نفر مسكين را و لو هر چند نفر را در يك روز اطعام كند، كفايت مى‌كند و براى روز ديگر نيز مى‌تواند همان شصت نفر را اطعام نمايد، و الله العالم.

پي نوشت:

آيت الله تبريزي، استفتاءات جديد، ج1، احكام روزه، س707