دانشجويانى که هر هفته حداقل دو روز براى تحصيل مسافرت مى کنند و يا کارمندانى که هر هفته براى کارشان سفر مى کنند، چه حکمى دارند؟ با توجه به اين که آن ها هر هفته مسافرت مى نمايند، ولى امکان دارد به خاطر تعطيلى دانشگاه يا کارشان به مدت يک ماه در وطن اصلى خود بمانند و در خلال آن مدت مسافرتى نمى کنند، آيا بعد از گذشت يک ماه که سفر خود را دوباره آغاز مى کنند، نمازشان در سفر اول طبق قاعده شکسته و بعد از آن تمام است؟

جواب:

در سفر براى تحصيل علم، حكم نماز و روزه مبنى بر احتياط است(1)، اعم از اين که سفرشان هفتگى باشد يا روزانه. ولى کسى که براى کار آزاد يا ادارى، مسافرت مى کند، اگر بين وطن يا محل سکونت و محل کارش هر ده روز حداقل يک مرتبه رفت و آمد نمايد، بايد از سفر سوم به بعد نماز خود را تمام بخواند و روزه او هم صحيح است، و اگر بين دو سفرى که براى کار کردن مى رود، ده روز در وطن يا جاى ديگرى بماند، در سفر اولى که بعد از اقامت ده روزه براى کار کردن مى رود، نمازش شکسته است و نمى تواند روزه بگيرد.

(1) افرادى که چنين وضعيتى دارند، مى‌توانند با مراعات شرايط به فتواى مجتهد ديگر رجوع کنند و در صورت عدم رجوع، مقتضاى احتياط جمع است.

پی نوشت:

آیت الله خامنه ای، اجوبة الاستفتائات، احکام نماز، حکم دانشجويان و روحانيون، س652