اينجانب پدر يك شهيد و داراى همسر و 3 پسر زير پانزده سال مى‏ باشم و مخارج زندگى خانواده‏ ام را از طريق مغازه‏ اى كه دارم تأمين مى‏ كنم؛ از آنجايى كه حاضر نشدم اسلحه فرزند شهيدم بر زمين بماند، در بسيج سپاه پاسداران جهت اعزام به جبهه نام نويسى كرده‏ ام، ولى بعضى از بزرگان مى‏ گويند: "تو با اين وضع نبايد به جبهه بروى و خانواده خود را بدون سر پرست بگذارى" ضمنا از نظر نيروى بدنى به طور كامل سلامت نبوده و ناراحتى قلبى دارم. تقاضايم اين است كه تكليف شرعى مرا مرقوم فرماييد!‏

بستگى به نياز جبهه‏ ها دارد و تشخيص آن با مسؤولين است.
پي نوشت:
امام خمينى(ره)، استفتائات، ج‌1، احكام دفاع، س 30